کردک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کردک . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیات بخش نوبران شهرستان ساوه . کوهستانی و سردسیر است و ١٢٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
کردک . [ ک ِ دَ ] (اِ) لغز و چیستان باشد و آن را به نظم و نثر از هم پرسند. (برهان ) (آنندراج ).معما. (ناظم الاطباء). رجوع به لغز، چیستان، معما، پردک، بردک و احجیه شود.