کرمینه

کرمینه . [ ک َ ن َ ] (اِخ ) از جمله روستاهای بخاراست و آب او از آب بخاراست و خراج او از خراج بخاراست و وی را روستایی علیحده است و مسجدجامع دارد و اندر وی ادبا و شعرا بسیار بوده اند و بمثل در قدیم کرمینه را بادیه خروک خوانده اند و از بخارا تا کرمینه چهارده فرسنگ است . (تاریخ بخارا ص ١٢). یاقوت در معجم البلدان و سمعانی در الانساب آن را کَرمینیه ضبط نموده و آن را شهری از ماوراءالنهر بین صغد و بخارا واقعدر هیجده فرسنگی شهر اخیر دانسته اند. سمعانی روایت کرده که اعراب پس از ورود به آنجا از بسیاری آب و سبزه و خرمی و صفا آنجا را به ارمنیه تشبیه نموده و گفتند «کارمنیه » و بنابراین در زبان مردم آنجا تخفیف یافته کرمینه شد. (حاشیه ٔ تاریخ بخارا از یادداشت مؤلف ). در انیس الطالبین مسافت میان بخارا و کرمینه دوازده فرسنگ ضبط شده است . (انیس الطالبین ص ١٤٢). صاحب الفهرست گوید در شرق بخاراست و تا بخارا یازده فرسنگ است . در کرمینه از درویشان و محبان و متابعان حضرت خواجه ٔ ما قدس اﷲ روحه بسیار بودند. (انیس الطالبین ص ١٤٩). در آن فرصت که حضرت خواجه ٔ ما قدس اﷲ روحه به کرمینه رسیدند در منزل شیخ خسرو که از درویشان ایشان بود نزول فرمودند. (انیس الطالبین ص ٩٩). رجوع به انیس الطالبین، تاریخ بخارا و معجم البلدان شود.