کرند
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کُ رَ) (اِ.) ۱- میدان اسب دوانی. ۲- اسبی که رنگش قهوهای روشن باشد. ۳- حلقه زدن مردم.
(~.) (اِ.) دیگی که رنگرزان رنگها را در آن میجوشانند. کرنگ نیز گویند.
(کُ رُ) (اِ.) لیف جولاهگان و شوی مالان که عبارت است از جاروب مانندی که بدان آش و آهار بر تاره جامه مالند.