کرنفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرنفة. [ ک َ ن َ ف َ ](ع مص ) به شمشیر بریدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به شمشیر زدن . (ناظم الاطباء). ◄ به چوبدستی زدن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). باعصا زدن . (از اقرب الموارد). ◄ کرنف الکرانیف ؛ برید کرانیف را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).برید تنه ٔ خرما را از کرانیف . (از اقرب الموارد).
کرنفة. [ ک ُ ن َ / ن ُ ف َ ] (ع ص ) باریک اندام و لاغر از شتر و مردم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).