کریمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ مِ یا مَ) [ ع. کریمه ] (ص.) مؤنث کریم.<BR>۱- زن صاحب کرم.<BR>۲- زن نیک خوی.<BR>۳- خوب، پسندیده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ مِ یا مَ) [ ع. کریمه ] (ص.) مؤنث کریم. ۱- زن صاحب کرم. ۲- زن نیک خوی. ۳- خوب، پسندیده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کریمة. [ ک َ م َ ] (ع اِ) بینی و هر عضو شریف مانند گوش و دست . (منتهی الارب )(آنندراج ) (از اقرب الموارد). بینی و هر عضو شریف مانند گوش و دست و لحیه و ریش . (ناظم الاطباء). کریمتان ؛ دو چشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). کریمتین، دو چشم . (یاداشت مؤلف ). ◄ (اِخ )نام مردی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
کریمة. [ ک َ م َ ] (اِخ ) بنت احمد المروزی است و یکی از شیوخ بنام احمدبن علی بن ثابت بن احمدبن مهدی خطیب بغداد صحیح بخاری را در مدت پنج روز نزد این زن خواند. (یادداشت مؤلف ).
کریمة. [ ک َ م َ ] (ع ص )کریمه . مؤنث کریم . ج، کرائم، کریمات . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و کِرام . (اقرب الموارد). ◄ زن صاحب کرم . زن بخشنده . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ صاحب کرم . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مرد بسیارکرم و التاء للمبالغة. (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه