کسبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کسبة. [ ک َ ب َ] (ع اِ) از اعلام ماده سگان است . (منتهی الارب ). علم است مر ماده سگ و یا ماده گرگ را. (ناظم الاطباء).
کسبة. [ ک ِ ب َ ] (ع مص ) ورزیدن . ◄ (اِ) هیئت ورزیدن، یقال فلان طیب الکسبة؛ ای الکسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نوع و هیئت ورزیدن . ◄ ورز و کسب . (ناظم الاطباء).
کسبة. [ ک َ س َ ب َ ] (ع ص، اِ) ج ِ کاسب . (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ). مردمان کاسب ورزنده . (ناظم الاطباء). پیشه وران . رجوع به کاسب شود.