کش و فش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ شُ فَ) (اِمر.) شان و شوکت، کروفر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ شُ فَ) (اِمر.) شان و شوکت، کروفر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کش و فش . [ ک َ ش ُ /ک َش ْ ش ُ ف َ ] (اِ مرکب، از اتباع ) کر و فر. دبدبه وجاه و جلال . شأن و تجمل . (از آنندراج ) : ما مرید جبه ودستار و کش و فش نه ایم نیست واعظ جز نبی و آل پاکش پیر ما. واعظ (از آنندراج ). ◄ (اِ صوت ) خش و خش . خش و فش .