کشتمان/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومکشتمان . [ ک ِ ] (اِ مرکب ) صحرای کشته و زراعت شده . (ناظم الاطباء).واژه قبلی: کشتلیواژه بعدی: کشتمند