کشتنگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتنگه . [ ک ُ ت َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) کشتنگاه . محل کشتن . مقتل . رجوع به کشتنگاه شود : بجرمی گرفت آسمان ناگهش فرستاد سلطان به کشتنگهش . سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتنگه . [ ک ُ ت َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) کشتنگاه . محل کشتن . مقتل . رجوع به کشتنگاه شود : بجرمی گرفت آسمان ناگهش فرستاد سلطان به کشتنگهش . سعدی (بوستان ).