کشتگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتگی . [ ک ِ ت َ / ت ِ ] (حامص ) کشاورزی . برزیگری . برزگری . عمل فلاحت . عمل زراعت . دهقنت .
کشتگی . [ ک ُ ت َ / ت ِ ] (حامص ) کشته شدگی . حالت و چگونگی کشته . مقتول واقعشدگی : در کشتگیم امید آن هست کآری به بهانه بر سرم دست . نظامی . - کشتگی در راه خدا ؛ شهادت . (ناظم الاطباء).