کشتی نوح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشتی نوح . [ ک َ / ک ِ ی ِ ] (اِخ ) سفینه ٔ نوح . کشتئی بوده که نوح در طوفان معروف زمان خود برآن نشست و این کشتی بعدها در جودی بزمین نشست . در قاموس کتاب مقدس این کشتی چنین تعریف شده است : طولش ٤٥٠ قدم و عرضش ٧٥ قدم و ارتفاعش ٤٥ قدم بود و مقصود از این کشتی نه آن بود که به روی آب روان شود بلکه قصد از آن بود که باد بیک طوری در بالای آب حرکت دهد و آن را سه طبقه بود و خود کشتی از چوپ ساخته از درون و بیرون با قیر اندود گشته بود : تخته ٔ کشتی نوحم بخراسان در لاجرم هیچ خطر نیست ز طوفانم . ناصرخسرو. با کمال نازکی افکار ما بی مغز نیست هر حبابی کشتی نوح است در جیحون ما. صائب . ◄ کنایه از پیاله ٔ می . ◄ کنایه از دل آدمی . ◄ کنایه از اهل بیت پیغمبر اسلام علیه الصلوة والسلام . (آنندراج ).