کشتی کش

کشتی کش . [ ک َ ک َ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) کشنده و برنده ٔ کشتی . کشتیبان . ملاح . (از برهان ) : به دریا و خشکی ز کشتی کشان هر آنکس که داد از شگفتی نشان . اسدی . یکی گفت دیگر ز کشتی کشان که دیدم دگر ماهیی زین نشان . اسدی . بفرمان کشتی کش چاره ساز جهانجوی از آن سیلگه گشت باز. نظامی . ◄ کنایه از مردم شرابخواره و باده پرست . (از برهان ) (ناظم الاطباء) : کرده طلب کشتی دریافشان کشتی رز داد بکشتی کشان . امیرخسرو.