کشتی گاه

کشتی گاه . [ ک ُ] (اِ مرکب ) مصرع . (مهذب الاسماء) (ملخص اللغات خطیب کرمانی ) (السامی فی الاسامی ). رِواغَة. ریاغَة. (از منتهی الارب ). میدان کشتی گیری و آنجایی که پهلوانان زور آزمایی می کنند. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

کشتی گاه . [ ک َ / ک ِ ] (اِ مرکب ) جایی که کشتی لنگر می اندازد و جبه خانه ٔ کشتی . جایی که کشتی بارگیری می کند. (ناظم الاطباء). فُرضَه . ساحل . (آنندراج ) : آخر الامر چو کشتی بسلامت بگذشت جستم از کشتی و آمد به لب کشتیگاه . انوری (ازآنندراج ).