کشورستان

کشورستان . [ ک ِش ْ وَ س ِ ] (نف مرکب ) ستاننده ٔ کشور. گیرنده ٔ کشور. فاتح . مملکت گیر : میر ابواحمد محمد خسرو لشکرشکن میر ابواحمد محمد خسرو کشورستان . فرخی . خداوند ما شاه کشورستان که نامی بدو گشت زاولستان . فرخی . شاه گیتی خسرو لشکرکش لشکرشکن سایه ٔ یزدان شه کشورده کشورستان . عنصری . همان سال ضحاک کشورستان ز بابل بیامد به زاولستان . اسدی . همه ساله آباد زابلستان کزو خاست یل چون تو کشورستان . اسدی . دریغا تهی از تو زابلستان دریغا جهان بی تو کشورستان . اسدی . مهدی صفت شهنشه امت پناه داور جانبخش چون ملکشه کشورستان چو سنجر. خاقانی . آن چنان تخمی چنین کشورستانی داد بر بر چنین آید ز تخمی کآنچنان افشانده اند. خاقانی .