کشورگشایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشورگشایی . [ ک ِش ْ وَ گ ُ ] (حامص مرکب ) فتح . کشورگیری . غلبه برمملکت دیگری . (ناظم الاطباء) : سریرش باد در کشورگشایی وثیقت نامه ٔ کشورخدایی . نظامی . نخستین در از پادشایی زنم دم از کار کشورگشایی زنم . نظامی . ز شمشیر پولاد چون شیر مست به کشورگشایی کلیدی به دست . نظامی .