کشورگشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشورگشا. [ ک ِش ْ وَ گ ُ ] (نف مرکب ) فاتح کشور. کشورگیر. مسخر کننده ٔ مملکت : عزم تو کشورگشا و خشم تو بدخواه سوز رمح تو پولادسنب و تیغ تو جوشن گذار. فرخی . خدایگان جهان باد و پادشاه زمین به عون ایزد، کشورگشا و شهرستان . فرخی .