کشکشان

کشکشان . [ ک َ / ک ِ ک َ / ک ِ ] (ق مرکب )مخفف کشان کشان است که کنایه از آهسته و به تأنی براه رفتن و براه بردن است . (از آنندراج ) (از جهانگیری ) (از برهان ). ◄ در حال کشیدن ممتد. کشانیدن بالاستمرار. رجوع به کشان کشان شود : بمن نگر که مرا یار امتحانهاکرد به حیله کرد مرا کشکشان به گلزاری . مولوی (از جهانگیری ). دست عشق آمد گریبانم گرفت دست دیگر رشته ٔ جانم گرفت کشکشانم برد تا درگاه دوست در دلم بنشست و ایمانم گرفت . باباعلی کوهی (از آنندراج ).