کشکولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشکولی .[ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از طوایف ایل قشقائی است که مرکب از سه هزار خانوارند و مسکن آنها در کُمِهر و کاکان و حوالی اردکان فارس تا گردنه ٔ دیزک که خاک بویراحمد است . رجوع به جغرافیای سیاسی کیهان ص ٧٩ شود.
کشکولی . [ ک َ] (ص نسبی ) منسوب به کشکول . به شکل کشکول . بیضوی .