کشکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کشکو. [ ک َ ک َ ] (اِ) کشکاب است که آش جو باشد. ◄ نام مرغی است سیاه و سفید که عکه خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کشکرک . کشکر. و محتمل است که کشکو دگرگون شده ٔ کشکر باشد؟
کشکو. [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گلیجان شهرستان تنکابن واقع در ١٠هزارگزی جنوب باختری تنکابن کنار رودخانه ٔ سه هزار با ٨٠٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه و چشمه کیله و محصول آن برنج و مرکبات و لبنیات و شغل اهالی زراعت است و بدانجا یک باب دبستان وجود دارد و در تابستان گاوداران به ییلاق لاک تراشان می روند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).