کظامة

کظامة. [ ک ِ م َ ] (ع اِ) دهانه ٔ رودبار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مخرج بول زنان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ چاهی پهلوی چاه دیگر که در میانه ٔ آنهادر زیر زمین آبراهه ای باشد که بدان آب آن چاه به چاه دیگر رود. ◄ حلقه ای بر سر بازوی ترازو که بندهای کفه را بدان بندند. ◄ دوالی که بر گوشه ٔ بالایین کمان بندند. ◄ یکی از دو انتهای کمان . ◄ مسمار ترازو. ◄ ریسمانی که بدان بینی شتر را بندند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پی که بر پر تیر پیچند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ جای پر از تیر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج، کظائم (در همه ٔ معانی ).