کظیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کظیمة. [ ک َ م َ ] (ع اِ) چاهی که در پهلوی آن چاهی دیگر باشد و در میانه ٔ آنها در زیر زمین آبراهه ای بود که بدان آب آن چاه به چاه دیگر بود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ توشه دان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، کظائم . ◄ راویه . (منتهی الارب ). ج، کظائم .