کعابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کعابة. [ ک َع ْ عا ب َ ] (ع اِ) نام عامیانه ای است که بغدادیان بر دو لنگه چوب نهاده اند که کودکان بر آن سوار شوند و به مازندرانی خلنگ گویند. (یادداشت مؤلف ).
کعابة. [ ک ِ ب َ ] (ع مص ) کعوب . کعوبة. به معنی برآمدن پستان و نارپستان گردیدن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).