کعانب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کعانب . [ ک َ ن ِ ] (ع اِ) ج ِ کَعنَب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به کعنب شود. - کعانب الرأس ؛ آگندگی و گرهی در سر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ کُعانِب . (منتهی الارب ). رجوع به کعانب شود.
کعانب . [ ک ُ ن ِ ] (ع ص ) کوتاه . (منتهی الارب ) ◄ (اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، کَعانِب .