کعب پیاله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کعب پیاله . [ ک َ ب ِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنچه حلقه مانند زیر پیاله یا فنجان سازند تا به زمین درست تواند نشست . (آنندراج ) : کعب پیاله از کف او نشئه ریز شد این جام را ز هر دو طرف می توان کشید. سید اشرف (از آنندراج ).