کعبه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کعبه نشین . [ ک َ ب َ / ب ِ ن ِ ] (نف مرکب ) نشیننده ٔکعبه . آنکه در کعبه نشیند. مجاور کعبه : هم خدمت این حلقه بگوشان ختن به از طاعت آن کعبه نشینان ریائی . خاقانی . تا کی برغم کعبه نشینان عروس وار چون کعبه سر ز شقه ٔ دیبا برآورم . خاقانی .