کعل

کعل . [ ک َ ] (ع اِ) گوه . (منتهی الارب ) (از تاج العرس ). ◄ سرگین هر حیوان بعد از تغوط و انداختن غائط. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ آنچه از چرک و ریم که به خایه ٔ تکه چسبیده باشد. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ◄ (ص ) مرد پستک سیاه فام . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).کُعَل . ◄ شبان ناکس و فرومایه . (منتهی الارب ). ◄ خرمای بهم چسفیده . ◄ مالدار زفت و بخیل . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).

کعل . [ ک ُ ع َ ] (ع ص ) مرد کوتاه سیاهفام . کَعل . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).