کفره

کفره . [ ک َ ف َ رَ / رِ ] (از ع، ص، اِ) مردمان کافر و ملحد و بیدین . (ناظم الاطباء) : لشکراسلام ... گروهی انبوه از کفره ٔ فجره طاغیه ٔ باغیه را به دارالبوار فرستاده . (سلجوقنامه ٔ ظهیری ص ٢٦). کفره ٔ فجره ٔ گرج طمع بر تملیک ولایت مستحکم کردند. (جهانگشای جوینی ). ◄ مردمان ناسپاس . (از ناظم الاطباء). و به هر دو معنی رجوع به ماده ٔ قبل شود.

کفره . [ ک َ ف َ رَ / رِ ] (اِ) کپره . (یادداشت مؤلف ). - کفره زده ؛ کپره زده .(یادداشت مؤلف ). و رجوع به کپره شود.