کفلگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کفلگاه . [ ک َ ف َ ] (اِ مرکب ) سرین . (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) : کفلگاه شیران بر آرم بداغ ز پیه نهنگان فروزم چراغ . نظامی . سرین گوزن و کفلگاه گور به پهلوی شیران درآورده زور. نظامی . بر کفلگاه گور شد تیرش بوسه بر خاک داد نخجیرش . نظامی (هفت پیکر ص ١٠٨).