کفیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کفیری . [ ک ُ ف َ ] (اِخ ) محمدبن عمربن عبدالقادر الکفیری . (١٠٤٣ - ١١٣٠ هَ ق ) وی فقیه و عالم به حدیث و فنون ادب و از اهل دمشق بود. او راست : ١- شرح البخاری (٦مجلد). ٢- حاشیة علی الاشباه والنظائر (در فقه حنفی ). ٣- الدرة البهیة علی مقدمة الاجرومیة (در نحو) و جز اینها. (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٦١).