کلاک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) ۱- دشت و صحرا که در آن زراعت نشده باشد. ۲- تارک سر، میان سر.
(کُ) (اِ.) تهی، میان خالی.
(~.) (اِ.) = کولاک: ۱- موج بزرگ دریا. ۲- طوفان.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) ۱- دشت و صحرا که در آن زراعت نشده باشد. ۲- تارک سر، میان سر.
(کُ) (اِ.) تهی، میان خالی.
(~.) (اِ.) = کولاک: ۱- موج بزرگ دریا. ۲- طوفان.