کلباسی

کلباسی . [ ک َ ] (اِخ ) ملامحمد مهدی پسر محمد ابراهیم پسر محمد حسن خراسانی . صاحب ریحانةالادب ترجمه ٔ او را ذیل «کرباسی » آورده و می گوید: ازاکابر وقت خود بوده و کتابی در اجتهاد و تقلید و حاشیه ای بر شرح تصریف ملا سعد تفتازانی نوشته است و بقولی بسال ١٢٧٢ هَ . ق . و بقولی بسال ١٢٩٢ هَ . ق . وفات یافته است . (از ریحانة الادب ذیل کلمه ٔ «کرباسی »)

کلباسی . [ ک َ ] (اِخ ) محمد ابراهیم بن محمد حسن خراسانی کاخی از فحول علمای قرن سیزدهم هجری است . مؤلف ریحانة الادب، ذیل کرباسی ترجمه ٔ احوال او را آورده و مصنفات او را بشرح زیر ذکر کرده است : ١- اشارات الاصول در دو جلد بزرگ که در تهران طبع شده است . ٢- الایقاظات . آن نیز در اصول است . ٣- شوارع الهدایه الی شرح الکفایه . این کتاب در فقه و شرحی است بر هدایه ٔ محقق سبزواری . ٤- منهاج الهدایة الی احکام الشریفه . این کتاب نیز در فقه است و در کثرت فروعات نظیر کتاب قواعد و کتاب تحریر علامه می باشد. و مؤلفات دیگر در باب تقلید میت و مناسک حج و مبطل روزه بودن شرب توتون ومسئله ٔ صحیح و اهم و حواشی و رسائل متفرق دیگر. وفات وی در ١٢٦٢ هَ . ق . در اصفهان روی داد و در مسجد حکیم مدفون است . (از ریحانة الادب ذیل کلمه کرباسی ).

کلباسی . [ ک َ ] (اِخ ) ابوالمعالی پسر محمد ابراهیم بن محمد حسن خراسانی از علماء عصر خود بود.صاحب ریحانة الادب شرح حال او را در کنی و القاب آورده و ذیل کلمات «کرباسی » و «کلباسی » اشاره بدو کرده و ارجاع به کنی و القاب کرده است . رجوع به کنی و القاب ریحانة الادب ذیل ابوالمعالی و قصص العلماء شود.