کلجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ) (اِ.) مزبله، جای ریختن خاکروبه و زباله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) مزبله، جای ریختن خاکروبه و زباله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلجان . [ ک َ ] (اِ مرکب ) مزبله را گویند و آن جایی باشد که خاکروبه و پلیدیها در آن ریزند. (برهان ). مزبله . (جهانگیری ). مزبله ومحل خاکروبه و پلیدیها. (ناظم الاطباء). کلچان . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلج و کلچ و کلچان شود.