کله قند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کله قند. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ق َ ] (اِ مرکب ) یک قند تمام به شکل مخروط ریخته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چو قناد سر کرده این ظلم چند سرش بی تن افتاد چون کله قند. ملاطغرا (از آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی