کله پا رفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کله پا رفتن . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ رَ ت َ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، سکندری خوردن و به زمین افتادن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ سخت مست خراب شدن و بر زمین افتادن از آن . سخت مست شدن و به جایی افتادن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کله پا شدن شود.