کمار

کمار. [ ک ُ ] (اِخ ) کوه مار. دهی از دهستان دیزمار باختری است که در بخش ورزقان شهرستان اهر است و ١٧٧٨ تن سکنه دارد. این ده در دو محل به فاصله ٔ پانصد گز به نام کمار بالا (علیا) و کمار پایین (سفلی ) معروف است . سکنه کمار بالا ١١٦٢ نفر است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

کمار. [ ک ُ ] (اِ) زالزالک وحشی . ولیک . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ولیک را در هیجان کمار گویند. (جنگل شناسی ج ٢ ص ٢٣٦). و رجوع به ولیک و زالزالک شود.