کمال الدین حمصی

کمال الدین حمصی . [ ک َ لُدْ دی ن ِ ح ِ ] (اِخ ) ابومنصور مظفربن علی بن ناصرالقرشی، از اطبای مشهور اسلامی است . وی نزد شیخ رضی الدین الرحبی و دیگران به آموختن طب پرداخت وکتاب قانون را نزد قاضی بهاءالدین ابی الثناء محمودبن ابی الفضل خواند. و چون در طبابت شهرتی یافت و آوازه ٔ او به ملک عادل ابوبکربن ایوب رسید وی را دعوت کرد ولی او نپذیرفت و در بیمارستانی که ملک عادل نورالدین بن زنگی تأسیس کرده بود به درمان بیماران پرداخت و در همین سمت باقی بود تا به سال ٦٢٢ درگذشت . وی در ادب و سایر علوم نیز دست داشت . او راست : مقالة فی الباه، شرح بعض کتاب العلل والاعراض لجالینوس، الرسالة الکاملة فی الادویة المسهلة، اختصار کتاب الحاوی للرازی ناتمام، مقالة فی الاستسقاء، تعالیق علی الکلیات من کتاب القانون، تعالیق فی البول، اختصار کتاب المسائل لحنین بن اسحاق . (از عیون الانباء جزء ثانی ص ٢٠١٦).