کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۱۵

شادی زمانه عاشق طبع منست اندیشه غم چه لایق طبع منست؟ زان بی‌دم نای و آب انگوربیم کین آب و هوا موافق طبع منست