کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۲۰

گازر بچه را سپید کاری آهوست در آب بسان مردم چشم نکوست او جان و دلم دارد و من زوطمعی انصاف در این مکعامله گازر اوست