کمالالدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۳۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تا ظن نبری که در نکوئیت شکیست یا چون رخ تو ستاره یی بر فلکیست در بیآبی و شوخی و تیغ زدن خورشید سپهر و چشم تو هر دو یکیست
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تا ظن نبری که در نکوئیت شکیست یا چون رخ تو ستاره یی بر فلکیست در بیآبی و شوخی و تیغ زدن خورشید سپهر و چشم تو هر دو یکیست