کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۸۵

یک شب خواهم خراب و ناپروایت تا روز من اندر برسیم آسایت چون خط تو گرد دهنت می‌گردم چون زلف تو می‌فتم بسر در پایت