واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۹۰

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

شد راحت آن روی دلارای فراخ تا گشت دهان آن شکر خای فراخ وین نیز هم از غایت لطفست که خواست تا بر دل ما تنگ کند جای فراخ

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۹۰ | واژه جو