واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۹۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

از بس که سوی چمن برد بوی تو باد وز بس که کند گل ز دور خار تو باد تا لاجرم آزادی سر تا پایت در دست و زبان سوسن و سرو افتاد

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۹۷ | واژه جو