واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۱۶

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

زلفت که زروی باز پس می‌افتد در پای تو چون من بهوس می‌افتد چشم تو که عالمی نیفتد در وی مستت از آن در همه کس می‌افتد

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۱۶ | واژه جو