کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۲۱

کی بی‌تو مرا چو غنچه دل خوش گردد؟ تا هر نفس حال مشوش گردد گر باد بجنبد بدرم پیراهنی ور آب خورم در دلم آتش گردد