کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۶

در باغ بین زگونه گون برگ و نوا زان برگ و نوا آرزوی طبع روا برخیز و بیا و میوه از شاخ بخور گر خورده نیی ز دیگ چوبین حلوا