کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۲۹۴

یاد تو کند کسی که خامش باشد مست تو بود کسی که باهش باشد آنجا که برد غمزه تو دست بتیغ جان آن ببرد که خویشتن کش باشد