کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۰۶

چون موم بدست غم زبون باید شد و آنگه بآتش اندرون باید شد ور روشنی می‌طلبی همچون شمع سوزان سوزان زخود برون باید شد