کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۱

چون مردمک دیده‌ام ای در خوشاب با آنکه بود بخشش من گوهر ناب از دور اگرم قرص خور آید در چشم از غایت حرص بر دهان آرم آب