کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۴۴

وقتست که بلبل بگل آواز کند این لابه در افزاید و آن ناز کند بلبل بسخن مضاحک آغاز کند تا گل بشکر خنده دهن باز کند