کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۷۳

آسوده تنی کز تو بتیمار بود شادان دل آن کز تو بغم خوار بود آن تن که نه خسته تو افگار بود وان دل که نه کشته تو مردار بود